3.4 as 5- 4.31 Rátáil Pobail
- 13 Rátáil an Albam
- 9 Thug sé 5/5 dó
Ar Blonde , Filleann Frank Ocean le níos mó toin de bhriseadh croí, grá gan iarraidh, úsáid drugaí agus éadóchas - ach cé gur thosaigh sé in 2012 Cainéal Oráiste Bhí sé lán de scéalaíocht bheoga, tá liricí an taifid nua seo níos teibí ná an coincréit. Fiú mura bhfuil an scéal taobh thiar de cheol nua Frank Ocean ar eolas agat faoin am seo, ba chóir go n-inseodh na sé mhí dheireanacha de memes agus gearáin duit gach a bhfuil ar eolas agat: tá a lucht leanúna ag fanacht. Tar éis dó teacht isteach sa tionscal ar chótaí cótaí Odd Future agus buíochán a thógáil óna mheascán 2011 Nostalgia, Ultra . Fear oscailte déghnéasach sa spás R&B / Hip Hop, buacach leis an tallann chun tacú leis; ba chosúil go raibh sé ró-mhaith le bheith fíor. Agus do na blianta beaga amach romhainn, bhí sé: seachas cúpla láithriú aoi tanaí, d’imigh sé as radharc an cheoil ar fad. In 2015, nocht sé go raibh albam agus iris á eisiúint aige, an dá theideal Boys Don’t Cry , níos déanaí an bhliain sin. Bliain de mhoilleanna agus de lucht leanúna ag crith ina dhiaidh sin, thug Frank faoi a gheallúint, agus ansin roinnt: albam amhairc Gan deireadh sheinn sé ceol nua agus é ag tógáil staighre ar cheamara, an iris (ar fáil i gceithre shiopa aníos ar fud an domhain), agus an phríomhimeacht, a albam nua lánfhada.
Ó thaobh ceoil agus struchtúir de, déanann sé an rud céanna. Cuid mhaith de Blonde fuaimeanna níos mó cosúil le taifead carraig bhog íostach lena ghiotáir agus pianos tanaí, aonraithe; beag go drumaí; agus curfá a théann isteach sa chuid eile de liricí dlúth, plódaithe Frank. Ní théann beagnach aon trian d’amhráin an albaim thart ach nóiméad ar fhad. Agus is cosúil go bhfuil an líofacht mar chuid bhunúsach de cé hé: óna stíl scríbhneoireachta amhrán, go dtí a ghnéasacht, go dtí a pheann chun imeacht agus pop suas aon uair is mian leis. Mar sin féin, tá torthaí measctha ag an débhríocht: uaireanta ní sheachadann sé ach a bhfuil riachtanach chun a phointe a dhéanamh, agus tagann iarrachtaí eile trasna mar rud lúbach agus neamhiomlán, rud a tharraingíonn ar an éisteoir tochailt a dhéanamh ar ghEMS nach bhfuil ann. Ní théann Féin-Rialú isteach i sonraí an chaidrimh theipthe agus na bpléadálacha a bhaineann le seastán oíche amháin, ach tá feabhas mór tagtha ar na píosaí a thugann Frank, agus an fonn atá air ina ghlór - ó cheithre bliana ó shin, i bhfonn agus i i mothúchán - insíonn sé gach a gcaithfidh tú a bheith ar eolas agat. Tá sé cosúil le duine a fheiceáil atá ag caitheamh briseadh ar fud a aghaidh; ní hionann an rud a tharla agus an áit ar fhág sé iad. Tá na sreangáin chaotic, sintéiseoirí agus Pretty Sweet chomh corraitheach go bhfuil focail Frank tánaisteach. Ach tagann Skyline To amach chomh leisciúil agus chomh dromchla le liricí leath-bhácáilte agus le focail chúlra dhosháraithe Kendrick Lamar. Tagann Solo as mar amhrán fiailí glóirithe agus níl a chrainn corny le séideadh tríd, ach séideadh mé agus tá punchlines agam duit, agus tá Andre 3000’s Solo (Reprise) ina sheasamh, ach den chuid is mó mar gheall air cé chomh aisteach agus randamach atá sé .
Is annamh a bhíonn Frank go hiomlán simplí Blonde , ach tagann go leor de na chuimhneacháin is fearr nuair a thagann sé níos gaire dó. Is é an chéad singil Nikes uimhir chomhthimpeallach, sciúrtha a cháineann ábharachas agus a thugann onóir do shaol A $ AP Yams, Pimp C agus Trayvon Martin (d’fhéach an nigga díreach cosúil liomsa, a chaoin Frank). Is é an lush Pink + White, arna aibhsiú ag pianos sínithe Pharrell agus a fhocail chúlra séiseacha le Beyonce, an nóiméad is díleáite ar an albam agus ceann de na léiriúcháin is géire a chloisfidh tú ar feadh na bliana. Cé cainéal ORANGE bhí a neamhfhoirmiúlacht agus a eachtrúlacht ar amhráin mar Phirimidí, bhí chuimhneacháin dhíleáite aige freisin mar an sultry Thinkin ’Bout You, agus Bad Religion lena céadfaí spreagúla. Ní bhíonn na hamhráin dheireanacha seo anseo, mar sin bíonn sé deacair uaireanta a rá an bhfuil na chuimhneacháin réasúnta soiléire seo ag sásamh ar a bhfiúntas féin, nó más rud é gur toradh iad ar an tochailt leanúnach atá le déanamh in áiteanna eile.
Is féidir na chuimhneacháin is fearr a mhaíomh nuair a chumasc Frank go díreach leis an teibí. Íocann a eagar struchtúrtha as Oícheanta; tosaíonn sé na hamhráin amhránaíochta thart ar chapers tar éis uair an chloig thar léiriú miotalach; ina dhiaidh sin tá curfá 16 bhar, droichead, agus giotáir atá ag aistriú ag athrú go leaba fuaime oíche Drake-lite a thugann spás do Frank cuimhní cinn a roinnt faoina shaol i New Orleans agus le leannán a raibh cónaí air in Houston tar éis Hairicín Katrina. Tosaíonn Seigfried le liricí canta faoina indibhidiúlacht, rud a fhágann go mbraitheann sé stróicthe idir coimhthiú agus comhshamhlú, agus críochnaíonn sé le focal labhartha atá álainn ó thaobh aeistéitiúla d’ainneoin nach bhfuil comhtháthú soiléir ann. Is é an t-éisteoir a dhéanfaidh an fiú sabóideach ceithre bliana de chuid Frank Ocean fanacht, ach chun feabhais agus níos measa, rinne sé go díreach an rud a theastaigh uaidh Blonde - agus le fanacht ceithre bliana, is é an dáiríreacht an rud is lú a d’fhéadfadh sé a thairiscint.
