2.8 as 5- 3.38 Rátáil Pobail
- 37 Rátáil an Albam
- 9 Thug sé 5/5 dó
Deir siad go gcaitheann rapper a shaol ar fad ag scríobh a chéad albam agus cé go bhfuil 15 mheascán agus EP amháin eisithe ag Toronto’s Tory Lanez ’ó 2009, a chéad stiúideo oifigiúil Dúirt mé leat is léir gur obair a shaoil é. Bhí am ann nach raibh rófhada ó shin nuair a bhí Daystar Peterson an-mhaith ag obair mar rapper ach amháin an chuid rap iarbhír. Is é a bhí i gceist le Toraí ná físeáin gan áireamh a lámhach do gach amhrán, dul i mbun feachtais ar gach blag ceoil ar an Idirlíon, pas a fháil i meascáin i malls Toronto, ag seinm ag na hionaid is lú agus go bunúsach ag críochnú aon uafáis eile a chuideodh lena cheol a chur chun cinn. Mar sin féin, ní raibh an ceol a bhí á chur chun cinn aige riamh láidir go leor chun a shlí bheatha a laghdú. Seacht mbliana ó tháinig sé chun cinn agus d’fhan an tranglam mar an gcéanna ach níor éirigh ach beagán níos fearr leis an gceol.
Dúirt mé leat feidhmíonn sé mar dhírbheathaisnéis Lanez ’ach níos mó ná sin mar TÚ mór dóibh siúd a d’fhéadfadh a bheith thíos lena CD a thógáil sa mheall leath dosaen bliain ó shin. Cruthaíonn an teideal féin go raibh sé ag díriú ar an leibhéal rathúlachta seo ón lá a shocraigh sé go raibh sé ag rapáil. Líne oscailte an intro skit - Daystar Peterson is ainm dom agus lá amháin is mise an t-ealaíontóir is mó ar domhan - b’fhéidir go ndearna mé dislocation ghualainn le sroicheadh chomh mór sin, ach de réir Lanez, seo an cinniúint sé tuillte.
Agus iad ag éisteacht leis an scéal tionscnaimh amhrán mega-28 seo, beidh sé deacair ar éisteoirí (fiú lucht leanúna cheana féin) na stadanna agus na tosaithe go léir a bholg. Go bunúsach tá plota ann a chuireann scit chun cinn gach amhrán eile agus faoin 10ú rian, níl tú cinnte cé mhéad níos mó den saga a chaithfidh tú a chloisteáil. Dá gcuirfí deireadh leis na 14 sceitse agus seinm tríd ar an mbealach sin d’athródh sé go mór an taithí éisteachta toisc go bhfuil roinnt ceoil ar ardchaighdeán le gabháil.
Tá an smideadh Brownstone-redux Say It, Summer ’16 agus an panty-soaking LUV agus Flex go léir singil a eisíodh roimhe seo déanta go maith leo féin agus tá siad ag maíomh go maith freisin ar albam coincheapa a bhí neamh-chomhcheangailte. Níl mórán ar siúl anseo a leagann Toraigh amach ó go leor ealaíontóirí eile ag déanamh tonnta i gcluiche an lae inniu. Mar shampla, tógann 4am Flex greim ollmhór as The Art of Peer Pressure de chuid Kendrick Lamar toisc go ndeachaigh na sonraí faoi ionradh sa bhaile mícheart beagnach focal ar fhocal. D’éirigh leis fiú an sreabhadh Drakkardnoir rap / singil a bhfuil tóir air a ghlacadh ar dhornán ciorruithe, agus mar thoradh air sin go bunúsach bíonn buillí gruama le adlibs raspy Tory. Faigheann na táirgeoirí athfhillteacha ar an albam seo cosúil le Benny Blanco, Cashmere Cat agus Play Picasso na marcanna is fearr as buillí comhaimseartha a chruthú ach ar an drochuair ní dhéanann Toraigh mórán leo.
Go híorónta go leor, Dúirt mé leat i ndáiríre ní insíonn sé mórán dúinn seachas go bhfuil Toraí bródúil as a bheith cáiliúil. Fuaimeann sé stróicthe idir gaige sráide ó na Stáit, fear uafásach as Ceanada agus páiste éigin ó lár na háite agus é ag iarraidh go mór a bheith ina rapper móréilimh. Tá a fhuaim sínte ró-tanaí agus cé go bhfaigheann sé adhmad beag ar an liathróid le cuid de na hamhráin mhóra, tá an dá dhosaen amhrán atá fágtha anseo ar stailc.
